De reserveparachute in het parapente vervult zijn functie alleen als hij snel opent en in de juiste as. Deze openingseigenschap hangt rechtstreeks af van de manier waarop de zeil is gevouwen, geventileerd en verpakt in zijn pod. Een onzorgvuldige vouw of een reserve dat te lang samengedrukt is gebleven, kan de uitrol vertragen op het moment dat elke seconde telt.
Waarom een vastgeplakt reserve de piloot in gevaar brengt
Een reserveparachute die lange tijd gevouwen blijft, ondergaat een concreet fenomeen: de stofpanelen plakken aan elkaar. De sluitelastieken kunnen gedeeltelijk smelten en aan de lijnen blijven plakken. De pod zelf kan aan de zeil plakken.
Ook interessant : Essentiële tips voor het efficiënt gebruiken van een MIG-aluminiumlasapparaat
In een val met autorotatie of in parachutale configuratie, zal een vastgeplakt reserve langer duren om te openen. De centrifugale kracht vermenigvuldigt het schijnbare gewicht van de arm en de parachute, wat de extractie nog ingewikkelder maakt. Als de zeil niet goed uitrolt omdat de panelen aan elkaar blijven plakken, verlengt de tijd van de afdaling onder een falend reserve gevaarlijk.
Vochtigheid verergert dit risico. Een harnas dat is blootgesteld aan zand, regen of simpelweg in een vochtige garage is opgeslagen, geeft deze vochtigheid door aan de reserve. Schimmelplekken verschijnen op de stof en verzwakken de naden. Het beheersen van de vouw van de reserveparachute parapente houdt in dat men begrijpt dat de verpakking en opslag een integraal onderdeel van het proces zijn.
Aanrader : Compleet overzicht voor het succesvol berekenen van de afschrijving LMNP in 2024
Controle en ventilatie voor het vouwen van de reserveparachute
Het vouwen begint niet met vouwen. Het begint met het volledig uitvouwen van de zeil op de grond, inclusief de lijnen. Deze fase van volledige uitvouw heeft drie verschillende doelen.
- Elk stofpaneel scheiden om te controleren of er geen aan elkaar geplakt is en dat de zeil zonder weerstand zal uitvouwen.
- De oude sluitelastieken verwijderen en resten van lijm of gesmolten plastic die door de vorige elastieken op de lijnen zijn achtergelaten, schoonmaken.
- De algemene staat van de stof (scheuren, schimmel, verkleuring) en de lijnen (slijtage, ongewenste knopen, verzwakte verbindingen) inspecteren.
Ventilatie is een op zichzelf staande stap, geen simpele bonus. Na een landing op water of een langdurige blootstelling aan vocht, moet de reserve enkele dagen in een droge omgeving drogen. Enkele uren opblazen in de zon zijn niet voldoende om het water dat vastzit in de driedubbele zoom van de stof en in de verbindingen van de lijnen te verwijderen.
Vouwen van de ronde parachute: spanning en symmetrie van de panelen
De meeste reserves die in het parapente worden gebruikt, hebben een koepelvorm (rond). Hun vouw volgt een specifieke volgorde waarbij elke beweging de kwaliteit van de opening beïnvloedt.
Spanning van de zeil
Na inspectie wordt de zeil op de grond gelegd en worden de lijnen samengevoegd en vervolgens gespannen vanaf het bevestigingspunt. Deze spanning maakt het mogelijk om de panelen duidelijk te scheiden en eventuele symmetrieafwijkingen te identificeren. Elk paneel moet worden geïndividualiseerd voordat het wordt gestapeld.
Stapelen en accordeonvouwen
De panelen worden één voor één naar het midden gevouwen, volgens de volgorde die door de fabrikant is aanbevolen. De zeil wordt vervolgens in de lengte in een accordeon gevouwen en verpakt in de pod van het harnas. De lijnen worden netjes opgerold, zonder kruising, om blokkades bij de extractie te voorkomen.
De sluitelastieken moeten bij elke vouw worden vervangen. Verouderde elastieken verliezen hun elasticiteit of smelten door de hitte, wat precies het plakkende probleem creëert dat hierboven is beschreven. Het gebruik van nieuwe elastieken die geschikt zijn voor het model van de pod garandeert een correcte sluitspanning, niet te strak (moeilijke opening) en niet te los (per ongeluk uitrollen).
Zelf vouwen of het vouwen aan een professioneel atelier toevertrouwen
De jaarlijkse vouw van de reserve is een sterke aanbeveling van de parapente gemeenschap. De vraag blijft: moet je het zelf doen of naar een gespecialiseerd atelier gaan?
Een ervaren piloot die een opleiding in vouwen heeft gevolgd, zijn model van reserve kent en beschikt over een schone en droge ruimte kan zijn reserve zelf vouwen. Video-tutorials van erkende scholen beschrijven elke beweging met voldoende precisie om een autonome piloot te begeleiden.
Zelf vouwen wordt een risico in verschillende specifieke gevallen:
- De piloot is nooit opgeleid in het vouwen van zijn specifieke model (een vierkante reserve vouwt niet zoals een ronde).
- De reserve is blootgesteld aan vocht, zand of een schok en vereist een technische controle voor het vouwen.
- De lijnen vertonen tekenen van slijtage of de naden vertonen een begin van degradatie die alleen een getraind oog zal detecteren.
- De piloot heeft lange tijd geen reserve gevouwen en twijfelt aan zijn techniek.
Een gespecialiseerd atelier beperkt zich niet tot vouwen: het controleert de stof, test de lijnen, controleert de bevestigingspunten en vervangt versleten onderdelen. Een professionele controle detecteert gebreken die onzichtbaar zijn voor een niet-opgeleide piloot. De kosten van deze dienst blijven bescheiden vergeleken met de prijs van de uitrusting en, vooral, wat er op het spel staat.
Frequentie van vouwen en bijzondere gevallen
Zelfs met zeer weinig vluchten in het jaar, moet de reserve minimaal één keer per jaar worden uitgehaald, geventileerd en gevouwen. Als het harnas is blootgesteld aan vocht of zand tussen twee vlucht-sessies, is een vervroegd vouwen noodzakelijk, zelfs als de laatste vouw enkele maanden geleden was.
Voor vierkante of driehoekige reserves verschilt de vouwprocedure aanzienlijk van die van een ronde reserve. Sommige vierkante modellen zijn berucht moeilijker te vouwen. Bij deze modellen vermindert het doorlopen van een atelier aanzienlijk het risico op fouten.
Het vouwen van de reserveparachute is geen administratieve formaliteit. Het is een technische handeling die de werking van een passief veiligheidssysteem beïnvloedt, het enige dat de piloot heeft wanneer de hoofdzeil niet meer reageert. Een correct gevouwen reserve, regelmatig geventileerd en gecontroleerd door een professional wanneer de situatie dat vereist, blijft de beste verzekering tegen een mislukte uitrol op lage hoogte.